بیشتر تاریخ نگاران باور دارند که شکست گفتگو ها پس از جنگ و «معاهده ورسای» و واداشتن(تحمیل) تاوان های بسیار به آلمان و دیگر دول شکست خورده مایه پرورش فاشیسم در ایتالیا و نازیسم در آلمان و زمینهٔ آغاز جنگ جهانی دوم شد.

این جنگ همچنین کاتالیزوری برای انقلاب روسیه بود که در آینده جهان را تحت تأثیر گذاشت و از چین تا کوبا انقلاب‌های سوسیالیستی را دامن زد و از سویی زمینه‌ساز تبدیل شوروی به یک ابرتوان جهانی شد و آغاز جنگ سرد با آمریکا را دربر داشت.

در شرق نابودی امپراطوری عثمانی مایه پیدایش کشور نوینی به نام «ترکیه» شد. در اروپای میانی کشورهای تازه ای همچون چکسلواکی و یوگسلاوی زاده شدند و دولت لهستان دوباره پدید آمد.

جنگ بزرگی در اروپا بین آلمان، رهبر دول محور، و نیروهای متفقین به رهبری فرانسه و بریتانیا درگرفت. دول محور که به اینگونه بودند فرمانروایی آلمان به رهبری «قیصر ویلهلم دوم» (۱۹۴۱ - ۱۸۵۹م)، و امپراطوری اتریش - مجارستان بلغارستان و امپراطوری عثمانی نیز به نفع آن‌ها می‌جنگیدند. آلمان تا آن زمان قوی‌ترین توان نظامی جنگ به شمار می‌آمد.

تا مدت‌ها هیچ یک از دو سوی نتوانستند به پیروزی اصلی دست یابند و جنگ تا چهار سال به درازا انجامید. پیش از پیروزی متفقین نزدیک به ۱۰ میلیون تن کشته شدند. پس از پایان این جنگ در سال ۱۹۱۹ و در همایشی در پاریس، معاهده ورسای امضا شد و تاوان های بسیار سنگینی بر بازندگان جنگ تحمیل شد.