بیـخیـآل خیـآلـت میـشَـوم ...
و مـی سپـآرَمت به دَسـت "او" !
امـآ چه ڪُنـم ڪه "او" ، فَـقـطـ یـک ضَمـیر "سـوّم شَـخص غـآیـب" نیسـت ...
"او" ڪَســی اسـت ڪہ ...
تـمـآم هـسـتـی ایـن اوّل شَـخـص مـُخـآطـب حـآضرَت رآ ...
به آتـــــــــش ڪشـیـده اسـت ... !